Son Haberler
Anasayfa / Şiirlerimiz / Çocukluğumun Mavi Düşleri

Çocukluğumun Mavi Düşleri

Ben geceye aşıktım;

Ağlamaya gizli gizli.

Saklardım herkesten, içimdekileri…

Kimi kıyamazdım kimseye;

Kimi cesaret edemezdim!

Ben derdin tutkunuydum,

Umuda yelken açmışçasına,

Bir şey arıyordum sürekli,

Aklım o ihtimalde…

Gönlüm rengarenk bir hayalde;

Ve yaşıyordum aşkla kıt kanaat,

Toz pembeydi dünyam ama rahat…

Sen sokaklara hiç misket oynadın mı arkadaş?

Ellerin çatladı mı güle oynaya?

Altına bir değnek alıp,

Koşturdun mu hiç dört nala?

Rüzgarı bekledin mi saatlerce?

Uçurtmanı göklere çekmek için,

Yaz yağmurunda ıslandın mı?

Hiç adam gibi sevdalandın mı?

Masum gülüşlerimi unuttun mu yoksa baba?

Bir çikolataya teslim olurdum.

Parka gidip sıra beklerdik,

Çocukça ağlar çocukça sevinirdik…

Daha dündü oysa, dün dedim de…

Aradan bir hayli geçmiş,

Masum gülüşlerime yıllar göz dikmiş…

Ben hala küçüğüm anne,

Bakma sen saçıma düşen aklara,

Nerede kaldın diye kızmayacak mısın?

Gizlice gelip üstümü örtmeyecek misin?

Dizine uzansam yine,

Gece sefaları kokan bahçemizde,

Hay Allah unutmuşum!

Doğru ya artık öyle bir bahçemiz yok…

Yüksek katlarda esir olmuşuz.

Ah anne ah, artık ne ben küçüğüm ne derdim!

Keşke yine tüm derdim,

Üç direğin arasından geçirmek olsaydı, o topu…

Kavga etseydim bizim çocuklarla…

Sonra sarmaş dolaş…

En baştan başlasaydık dostluğa…

Mahallede bir kız vardı hani;

Mavi gözlü, neydi adı, neydi?

Hani telefon edip konuşmazdı,

Ama telefonda da sokakta da çalan aynı şarkı…

Sevmeyi bilseydim;

Seni dinlerdim anne…

İlk sevişimiz başkaydı,

İkincisi üçüncüsü başka,

Dört beş derken,

Hayret ettik aşka,

Hayret bana bin kere hayret,

Gece maviydi ben maviye hasret!

Ahmet Üftâde – 2011

Yasal Uyarı: İzinsiz kullanımı ve yayımlanması yasaktır. Yasağa uymayanlar için hukuksal işlem yapılacaktır.

[Toplam:1    Ortalama:5/5]

Hakkında admin

Cevapla

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Required fields are marked *

*